..............................

เรื่องมาจากวันธรรมดาๆวันหนึ่ง
ตื่นสาย ออกจากบ้านเที่ยงไปสยาม นัดเพื่อนเก่ามาดูหนัง ลืมมือถือไว้บนเตียง
'ก้านกล้วย๒'----สนุกดี ตื่นเต้น เศร้า ซึ้ง ภาพสวย กันตนาทุ่มทุนน่าดู
บางฉากเว่อร์มาก ช้างบิน ช้างดำน้ำ ช้างบีบอย กองทัพซอมบี้ เหอๆ
ซื้อขนมแบ่งกับเพื่อน เพื่อนทอนเงินมา 4 บาท แต่เราบอกว่าไม่เป็นไร
แล้วก็แยกกันกลับ ซื้อผลไม้สองถุง ซื้อยา หยิบเงินออกจากกระเป๋า โดยลืมดูเงินที่มี
พอเดินไปที่ป้ายรถเมล์ เปิดกระเป๋าเงินมา แล้วก็ตกตะลึง!!
เงินที่เหลืออยู่มีเพียงเหรียญ1 บาท 3เหรียญ.....................
มีเงินเพียงสามบาท ยืนอยู่หน้าโอสถศาลา คนเดียว
สายที่รอ ก็ไม่มีรถเมล์ฟรี จะใช้โทรศัพท์สาธารณะ โทรเรียกใครมารับ ก็ไม่มีใครมาได้
เพื่อนเพิ่งแยกไป แต่ไม่มีมือถือโทรบอกให้หยุดรอก่อน
รอบข้างมีแต่คนแปลกหน้า จะเดินกลับก็คงไม่ไหว

 

ณ เวลานั้น คิดย้อนกลับไป ทำไมเงินสามร้อยกว่าบาท มันหายไปไหน
ทำไมตอนนั้นถึงไม่ซื้อผลไม้แค่ถุงเดียว
ทำไมตอนนั้นถึงไม่รับเงินทอนจากเพื่อน......
มีเงินอีกเพียง 4 บาท ก็นั่งรถเมล์แดงกลับบ้านได้

ฉันยืนคิดกับตัวเอง ตลอดเวลาที่ผ่านมาที่มีเงินในประเป๋าเสมอ
เวลาที่ซื้อของแพงๆ จ่ายเงินค่าอาหารในร้านหรูๆ
เวลาที่ใช้เงินเพื่อความสุขของตัวเอง โดยไม่ได้คิดมากอะไร
เวลาที่ทำเงินหล่น หรือทำหาย แล้วก็ไม่สนใจ เพราะคิดว่า ก็ยังมีอีก
เวลาที่มองคนยากไร้ คนไม่มีบ้าน ไม่มีกิน แล้วสงสัยว่า เขาอยู่กันยังไงนะ..
คำสอนที่เคยได้ยินว่า"สำหรับคนเหล่านี้ แค่เศษเงินก็มีค่า" แต่...แค่เศษเงิน จะเอาไปทำอะไรได้

 

วันนี้...ฉันได้รู้ เพิ่งได้รู้..ว่า เงินแค่ไม่กี่บาท มีค่าเสมอ และจะมีค่ามากขึ้นในเวลาทีเราต้องการมัน
เราไม่รู้หรอกว่า เมื่อไร ที่เราจะต้องการเงินจำนวนเล็กน้อยเหล่านั้น
บางที เราอาจไม่คิดเลยก็ได้ว่า วันที่เราจะต้องการ"เศษเงิน"นั้นน่ะ มันจะมาถึงเราจริงๆ

วันนี้ ฉันกลับมาถึงบ้านได้ เพราะนั่งสามล้อมาถึงหน้าบ้าน แล้วเดินเข้าไปแบมือของเงินแม่
จะบอกว่ารู้สึกผิด หรือละอายใจ ก็ไม่ใช่ทั้งหมด จะโทษตัวเองถึงสิ่งที่ผ่านมา ก็คงไม่มีอะไรดีขึ้น
แต่สิ่งที่เกิดขึ้น ได้บอกให้ฉันตระหนักว่า เงินทุกบาทมีค่าจริงๆ ไม่ว่าเวลาไหน จงไม่ประมาท..ในการใช้เงิน

 

ไม่ใช่เพียงแค่เงินนะ ทุกอย่างรอบตัวเรามีค่าเสมอ
แม้เป็นเพียงเรื่องหรือสิ่งเล็กน้อย ก็มีค่าเสมอ
ทุกอย่างมีค่าในที่ของมัน ในสถานะของมัน ในเวลาของมัน
เปรียบกับคน คนที่อยู่รอบกายเรา จะเป็นแค่เพียงคนรู้จัก คนร่วมห้อง คนข้างบ้าน..
พวกเขามีค่าในตัวเอง และมีค่าต่อสังคม
เราควรมองเห็น และให้ความสำคัญอย่างเหมาะสมตามกาลเทศะ
เปรียบกับความรู้สึก ความรู้สึกของตัวเอง ของเพื่อน ของครอบครัว ของใครก็ตาม
ความรู้สึกเพียงเล็กน้อย ที่เรามองข้ามไปเวลานั้น
อาจทำให้ใครสักคน เสียความรู้สึกในเรื่องนั้นก็เป็นได้
ความรู้สึกรัก รักมาก รักน้อย รักหวาน รักรุนแรง
จะรักแบบไหน แค่เพียงเล็กน้อย ก็ทำให้โลกมีสีสัน..เนอะ^^
----และที่สำคัญที่สุด..."คุณค่า"ของตัวเองน่ะ มองให้เห็น ให้ความสำคัญกับตัวเอง และรักตัวเองไว้เสมอนะ

ปล. ไม่ได้เข้าบล็อกมานานมากๆๆ(เป็นปี - -")
....
เข้ามาที เขียนซะยาวเลย หึหึ...จะพยายามเขียนต่อ

 

Comment

Comment:

Tweet

comment1, cialis, Discount Cigarettes, newport cigarettes, order online acomplia, viagra soft tabs 90 pills, rimonabant in diabetes, sex dating england, vibe phone dating services, levitra,

#7 By adult single dating (212.138.113.15) on 2010-10-19 12:55

comment1, cialis, Discount Cigarettes, newport cigarettes, order online acomplia, viagra soft tabs 90 pills, rimonabant in diabetes, sex dating england, vibe phone dating services, levitra,

#6 By adult single dating (187.51.176.210) on 2010-10-19 12:55

บางทีเราก็กลัวแบบนี้เลยยัดแบงค์ร้อยไว้ในกระเป๋ากางเกงบ้างอะไรบ้าง

เห็นค่าของเงินเล็กน้อยก็ดี แต่เห็นมากเกินไปก็ไม่ดีนะ

เข้าใจป่ะ

คงเข้าใจแหล่ะ

ตัวอย่างมีให้เห็น

555

เรานะ เก็บของรื้อทั้งบ้านแล้ว ไม่อยากจะซื้ออะไรอีกเลย

เฮ้อ

ยิ่งเอาโอชินมาดู ยิ่งปลงเข้าไปใหญ่

#4 By tina (125.27.231.237) on 2009-04-20 00:52

ไม่น่าเชื่อว่าแกจะเห็นค่าของเงินได้นะเนี่ย...
...
..

อ่ะ อ่ะ ล้อเล่งงงงงงงงง!!

ปล.แฟนพี่โจ๊กมาเยือน

#3 By hisashi on 2009-04-20 00:34

ทุกบาททุกสตางค์มีค่าจริงๆครับ ตอนเด็กก็เคยคุยกับเพื่อนเหมื่อนกัน เรื่องเงิน25สตางค์

#2 By Mahou on 2009-04-19 23:17

เซ็ตฟ้อนไม่สวย ลงสีหยาบ แบ็คกราวลายตา มีแต่ผุชาย ให้ความรุสึกวาย top bar น่าเอียน



แต่










มันก็สอนอะไรดีนะ
question

-------------------------------------------------
"ว่าสิ่งเล็กน้อยในบางโอกาศ อาจเป็นสิ่งที่มีคุณค่าในอีกเวลาหนึ่ง"

#1 By (114.128.248.226) on 2009-04-19 23:07